0 προϊόντα, €0,00
Ολοκλήρωση Παραγγελίας
Για τηλεφωνικές παραγγελίες

211 4065311

Αστική χρέωση από σταθερό

Ευγενικοί αγενείς!

14 Νοε. 2014

H ευγένεια είναι έμφυτη… ή την έχεις ή δεν την έχεις… να την αποκτήσεις στην πορεία είναι απίθανο. Θα σας πω το αντίθετο.


Large_inatural111

Γράφει ο Μάνος Αντωναρος

Ξερω έναν πολύ ευγενικό άνθρωπο που ξαφνικά για λόγους πολιτικής αποφάσισε ότι πρέπει να μιλά στον ενικό σε όλους… δεν ηξερε να το κάνει… ήταν προσποιητο…κι έτσι το’κανε άγαρμπα… προσβλητικά.

Ούτε ο αγενής μπορει να γίνει ευγενικός, αλλά ούτε και το ανάποδο.

Είναι και τα δυο ενστικτώδικα… οπότε ό,τι και να κάνεις θα σου ξεφύγει η αλήθεια.

Τα ελάττωματα δεν είναι ποτέ ελαττωματα γι’ αυτόν που τα’χει…ούτε καν που του περνάνε από το μυαλό… αντιθέτως τα θεωρεί προτερήματα…. Οι μόνοι που τα βλέπουν είναι οι τρίτοι… αλλά γα σκεφθείτε: πόσες φορές κουβεντιάσατε με έναν άνθρωπο για το ελάττωμα του και εκείνος σας είπε: «Πωπωπωπω έχεις δίκιο και δεν θα το ξανακάνω…» και πραγματικά δεν το ξανάκανε.

Ποτέ!

Εδώ ψυχίατρος είσαι και δεν μπορείς… πόσο πολύ κανονικός άνθρωπος.

Όχι το προφανές για όλους δεν είναι (πάντα) προφανές και για τον έναν/μια. Προφανώς ισχύει και για μένα…

Συνήθως ο αγενής θεωρεί τον εαυτο του ευγενικό και τους υπόλοιπους φλώρους… οπότε ο,τι και νατου πεις δεν θα καταλάβει…θα σε τοποθετήσει στο ράφι της σκέψης του που τον βολευει και θα συνεχίσει ακάθεκτος.

Τις προάλλες μια συνάδελφος μου έκανε κάτι (εξω-επαγγελματικό) απρεπές… απίστευτα απρεπές. Το κοίταζα και έλεγα… «ρε συ, μπας και κάνω εγω λάθος;»… το κουβέντιασα μαζί με 4-5 άσχετους αναμεταξύ τους ανθρώπους. Χωρίς καμμιά εξαίρεση είχαν ανταπόκριση αποτροπιασμού.

Μιση ντροπή δική μου μισή ντροπή δικιά της…

Της τηλεφωνησα… είπαμε τα τυπικά και χωρις καν να προλάβωνα ανο στην κουβέντα μου είπε:

-Είδες τι ωραία που το χειρίστηκα; Όχι, πες μου…. Δεν είμαι τέλεια; Αποθέωσε με!

Το μάζεψα…. Είπα μια ψιλο-μπούρδα… άλλαξα κουβέντα και γρηγορα τέλειωσα το τηλεφωνημα.

Όχι μόνο δεν το’βλεπε ως απρέπεια… αλλά αντιθέτως το εύρισκε αποθεωτικό… Κάθε λέξη θα πήγαινε στράφι…

-Τι με νοιάζει εμένα; σκέφτηκα…

Το ίδιο απόγευμα… μια ακόμη απρέπεια…. Μεγαλύτερη.

Τα ελαττωματα είναι ηδονιστικά γι’ αυτούς που τα κάνουν… Γι’αυτό και τα επαναλαμβάνουν(ουμε).

Κάθισα το βράδυ μπροστα στον υπολογιστή και της έγραψα ένα mail. Πέντε (5) σελίδες. Ευγενικό, επεξηγηματικό… πρόσεξα που έβαζα την κάθε λέξη… Βεβαιώθηκα ότι ήταν εντάξει…. και ήμουν ετοιμος να πατήσω το send. Σχεδόν το χάϊδεψα… όμως δεν το πάτησα… αντ’ αυτού το’σβησα…

Είχα αναλύσει ένα θέμα που  εκείνη δεν θα καταλαβαινε για τι πράγμα της λέω…

Και στο φινάλε…όπως  εγω είχα δίκιο στον δικό μου κόσμο…. ετσι είχε και εκείνη στον δικό της.

Θα τοβρισκε απρεπές…

Μύλος…

Facebook Twitter Google_plus Instagram Rss